Þetta er lúxuslíf

„Ég kann ekkert í ungversku og það er engin pressa á mér að læra hana. Það er töluð enska á æfingum og svo tala margir í liðinu þýsku. Það dugar alveg og ég reikna nú ekki með því að læra ungverskuna,“ segir Aron Pálmarsson en hann ákvað að breyta um umhverfi síðasta sumar.

Þá yfirgaf hann þýska stórliðið Kiel, eftir sex ára dvöl þar, og fór til ungversku meistaranna í Veszprém. Það er einnig stórlið sem fór alla leið í úrslit Meistaradeildarinnar á síðustu leiktíð.

Býr í ferðamannaparadís

„Ég kann mjög vel við mig í Ungverjalandi. Lífið utan handboltans er yndislegt. Ég bý við Balaton-vatnið sem er aðeins fimmtán mínútur frá Veszprém. Það er frábær staður,“ segir handboltastjarnan brosandi en hann býr þar í glæsilegu húsi. Balaton-vatnið er mikil paradís og vinsæll sumarleyfisstaður þannig að það væsir ekki um okkar mann þar.

„Ég er búinn að koma mér virkilega vel fyrir þar en þetta er aðeins að breytast í draugabæ núna þar sem sumarið er búið. Svo tekur mig aðeins klukkutíma að keyra til Búdapest og ég er mikið þar.“

Leikmenn Veszprém eru frá níu þjóðlöndum og þjálfari liðsins, Xavi Sabate, er Spánverji og sá ágæti maður verður seint sakaður um of mikla enskukunnáttu. Leikhléin hjá liðinu fara fram á ensku og eru oft á tíðum algjörlega kostuleg.

Tala ensku eins og sex ára

„Það er einn Svíi með mér í liðinu og við Skandínavar erum yfir höfuð nokkuð góðir í ensku. Þar sem fáir eru þannig hefur maður þurft að kúpla sína enskukunnáttu niður og nánast tala eins og sex ára svo maður sé skiljanlegur. Þetta er pínu erfitt og stundum hefur maður nánast drepist úr hlátri á fundum. Þetta venst þó merkilega vel. Ég skil þjálfarann stundum og stundum ekki. Aðalhlutirnir komast þó til skila.“

Eins og áður segir er Veszprém stórlið og þar er gerð krafa um árangur. Það fékk fráfarandi þjálfari liðsins, Antonio Carlos Ortega, að reyna er hann var rekinn eftir að liðið gerði jafntefli í fyrsta leik sínum í Meistaradeildinni. Það var í lok september. Aðstoðarmaður hans, Sabate, tók við og leit að nýjum þjálfara stendur enn yfir.

„Þetta var mjög sérstakt því hann hafði komið liðinu í úrslitaleik Meistaradeildarinnar nokkrum mánuðum áður. Það voru einhverjir leikmenn sem voru ekki of sáttir við þetta. Ég persónulega var nú ekkert að gráta þetta þar sem hann notaði mig lítið í byrjun tímabilsins,“ segir Aron og glottir en bætir við að Ortega hafi verið fínn náungi engu að síður.

„Þeir verða að fara að gera eitthvað í þessu. Sabate er ekkert kominn til að vera. Hann vill ekkert vera aðalþjálfari. Var með Ortega og maður sér að honum líður ekkert allt of vel. Það er sérstakt umhverfi að vinna undir þessum köllum og hann er kannski ekki alveg tilbúinn í það.“

Þarf ekki að hugsa um neitt

Aron viðurkennir að hraðinn á öllu og allt umhverfið í kringum handboltann hjá Veszprém sé ansi ólíkt því sem hann átti að venjast hjá Kiel.

„Það er allt miklu hægara og rólegra hér. Í Þýskalandi var alltaf allt á fullri ferð. Þetta á ágætlega við mig en ég er mjög þakklátur fyrir að hafa byrjað í Þýskalandi en ekki Ungverjalandi. Ég væri algjör haugur ef ég hefði byrjað í Ungverjalandi,“ segir Aron og hlær dátt. Hann er þakklátur fyrir það uppeldi sem hann fékk hjá Kiel áður en hann fór í ljúfa lífið í Ungverjalandi. Hjá Veszprém er hugsað um allar þarfir leikmannsins.

„Í Þýskalandi fékk maður launin sín og svo fór maður að greiða reikningana sína. Borga húsnæðis- og bílalán sem og annað. Ég hef ekki fengið einn póst eftir að ég flutti til Ungverjalands. Jú, reyndar hef ég fengið tvö bréf. Þau voru frá þýska tryggingafyrirtækinu mínu,“ segir skyttan og hlær. Hann kann því greinilega vel að hugsað sé um hann.

„Þeir borga alla reikningana og svona. Þeirra heimspeki er sú að leikmaðurinn eigi ekki að þurfa að standa í neinu óþarfa veseni. Ég er til að mynda búinn að fá nokkrar heimsóknir frá vinum og fjölskyldu en hef aldrei þurft að fara út á flugvöll. Þeir sjá bara um þetta. Þeir vilja að ég slaki sem best á og geti bara hugsað um handboltann. Þetta á betur við mig og ég fíla þetta hrikalega vel en sem betur fer byrjaði ég ekki í þessu.“

Mikið með Svíanum Andreas Nilsson

Miðað við dekrið á landsliðsmanninum þá hefur hann nægan frítíma. Hann er ekki með fjölskyldu heldur og því er eðlilegt að spyrja hvað hann geri við allan þennan frítíma?

„Ég fer oft eftir morgunæfingar til Búdapest og er þar kannski yfir nótt. Keyri svo eldsnemma morguninn eftir á æfingu. Ég og Svíinn Andreas Nilsson erum mikið saman. Erum báðir einir og á sama aldri. Við náum helvíti vel saman og erum duglegir að gera eitthvað saman. Hvorugur okkar hefur afsökun fyrir því að komast ekki eitthvað,“ segir Aron og hann hefur líka verið duglegur að njóta ljúfa lífsins við Balaton-vatnið.

„Maður hefur verið duglegur að fara í heilsulindirnar þarna á hótelunum og hugsa um líkamann. Svo á forseti félagsins nokkrar skútur við vatnið og við megum alltaf fara á þær ef þær eru á lausu. Ég er búinn að fara nokkrum sinnum út á vatnið með honum. Ég get ekki neitað því að þetta er lúxuslíf. Ég get alls ekki kvartað.“

Fyrir utan allt þetta er miklu minna leikjaálag í Ungverjalandi og mun færri erfiðir leikir enda er Veszprém með mikið yfirburðalið. Saknar Aron samt ekki Þýskalands að einhverju leyti?

„Nei, í rauninni ekki. Ég sakna Þýskalands eiginlega ekki neitt. Ég var að spila þrjá leiki um daginn á viku gegn frekar slökum liðum og þá saknaði ég svolítið handboltans og samkeppninnar í Þýskalandi. Svo kíkti ég á mánaðarplanið hjá Kiel og þá fékk ég bara í hnén,“ segir Aron Pálmarsson og brosir allan hringinn er hann uppgötvar líka að hann fær loksins jólafrí sem er ekki í Þýskalandi.