Malbik
En kannski heyrir þetta til undantekninga. Umferðin er ekki aðeins mikil á þeim tímum sem fólk er á leið í vinnu og heim. Það er oft undarlega mikil umferð í borginni um miðjan dag, þegar maður myndi halda flestir bifreiðaeigendur væru á vinnustað eða í skóla. Eins gott að það er allt malbikað. Það er eitt af því sem við tökum fyrir sjálfsagðan hlut í dag.
Menn sem munar um
Geir Hallgrímsson, sem var borgarstjóri í Reykjavík 1959 til 1972, lét setja varanlegt slitlag á allar götur borgarinnar á tíu árum, fékk samþykkt vandað aðalskipulag, reisti íþróttamannvirki og lét leiða hitaveitu í hvert hús, en fram að því var aðeins hitaveita í takmörkuðum hluta bæjarins. Ég tel að enginn borgarstjóri í Reykjavík, fyrr eða síðar, hafi verið þarfari borgarbúum en Geir Hallgrímson, og á það ekki síst við um þá sem minnst máttu sín.
Nú erum við vöknuð
Verkefni dagsins er að virkja málefnalega umræðu. Reiðin er ekki lengur móðins. Hún skilar engu. Auðfundið er að vilji til þess að fullorðnast í þessu efni er að breiðast út. Traust er hvorki keypt né selt. Við verðum að sætta okkur við það að þetta verður eins og hver önnur meðganga, sem er ekki endilega auðveld. En hún er þess virði. Traust myndast smám saman og samstaða í kjölfarið, ef vilji er til þess.
Framtíðin er semsagt í okkar höndum. Við skulum fara bjartsýn inn í sumarið, þakklát fyrir góða heilsu, fjölskyldu, góða vini, bæinn okkar, landið okkar – og malbikið!
