Samheldni í breyttum heimi Catherine Ashton skrifar 9. maí 2011 06:00 Í dag, 9. maí, fagnar Evrópusambandið því að þennan dag árið 1950 lagði Robert Schuman fram hugmyndir sínar um náið samstarf Evrópuríkja til að koma á varanlegum friði og hagsæld í álfunni. Kjarninn í sýn Schumans var að samstarf Evrópuríkja gæti þróast smátt og smátt en ekki með einni ákvörðun eða á einn tiltekinn hátt. Evrópuríki myndu deila með sér fullveldi og byggja upp samstöðu í gegnum sameiginleg verkefni. Og sú varð raunin. Það sem byrjaði sem kola- og stálbandalag og þróaðist yfir í efnahagsbandalag, hefur breyst í samband sem beinir sjónum sínum í auknum mæli út á við og lætur gott af sér leiða í nánasta umhverfi sínu og um allan heim. Það ber framsýni Schumans glöggt vitni hversu vel þessi hópur lýðrræðisríkja hefur stækkað og dafnað. Aðildarríkjum ESB hefur fjölgað úr sex í 27 og lýðræði, réttarríki og virðing fyrir mannréttindum hefur breiðst út til 500 milljóna íbúa sambandsins. Stórt skref í átt að markmiðinu um að byggja upp trúverðuga utanríkisstefnu var tekið með stofnun utanríkisþjónustu ESB (European External Action Service - EEAS) 1. janúar á þessu ári. Utanríkisþjónustan er sameiginlegur vettvangur ESB-ríkja til að koma á framfæri gildum og hagsmunum Evrópu á alþjóðavettvangi. Í fyrsta skipti getum við sameinað á einum stað þau tæki sem ESB hefur yfir að ráða: samningsumleitanir, pólitíska þátttöku, þróunaraðstoð, neyðar- og mannúðaraðstoð, efnahagssamstarf og borgaralega og hernaðarlega stjórnun hættuástands. Við erum þegar farin að nýta þessa möguleika í viðbrögðum okkar við áskorunum og tækifærum sem upp hafa komið í tengslum við þróun mála í Norður-Afríku. Markmið okkar er að búa til betri og samstæðari utanríkisstefnu ESB, þróa viðbrögð og svör við hnattrænum vandamálum og vinna náið með bandamönnum okkar um allan heim. Þetta er þróun sem ég veit að lengi hefur verið kallað eftir og sem við höfum nú komið til móts við. Skilaboðin frá Evrópu til vina okkar um allan heim eru skýr: við viljum vinna saman að því að að takast á við þær miklu áskoranir sem við stöndum frammi fyrir. Með stofnun sameiginlegrar utanríkisþjónustu verðum við betri og hæfari samstarfsaðili. Við erum stærsta viðskiptaheildin og stærsti veitandi þróunaraðstoðar í heiminum, en við gerum meira en það. Við styðjum við lýðræðisþróun í Egyptalandi og Túnís, vinnum með alþjóðasamfélaginu í að skapa aðstæður fyrir betri framtíð í Líbíu og þrýstum á um breytingar í löndum eins og Sýrlandi sem búa við harðstjórn. Við eigum í baráttu við sjóræningja út af ströndum Sómalíu og aðstoðum við uppbyggingarstarf á Haítí eftir eyðileggingu jarðskjálftans þar. Við miðlum málum milli Serbíu og Kósóvó til að koma á varanlegum friði á vesturhluta Balkanskaga og við leiðum samningaviðræður við Írani um kjarnorkuáætlun þeirra. Á Evrópudeginum 9. maí notar ESB tækifærið til að minnast upphafs Evrópusamvinnunnar. Þar fyrir utan gefst tækifæri til að líta yfir farinn veg og fagna því sem hefur áunnist. Utanríkisþjónusta ESB, ásamt sendinefndum í 130 löndum, er fulltrúi sterkrar og sameinaðar Evrópu. Hlutverk hennar er að tryggja öryggi og stöðugleika fyrir íbúa Evrópu og stuðla að því að íbúar annarra landa njóti sömu gæða. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þegar veikindaleyfi verður að fríi Gunnar Ármannsson Skoðun Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson Skoðun Hvert í fjandanum erum við eiginlega komin sem samfélag? Steindór Þórarinsson Skoðun Hvaða skilaboð erum við að senda framtíðarkennurum? Eyrún Ósk Hjartardóttir Skoðun Hagræðing fyrir hvern? Stefán Pettersson Skoðun Traust byggist á vönduðum vinnubrögðum Ragnar Þór Reynisson,Valdimar Víðisson Skoðun Bláskógaskatturinn minnkar kökuna Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Hvað verður um störfin okkar? Auður Alfa Ólafsdóttir Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Allir með Willum Þór Þórsson,Jóhann Steinar Ingimundarson,Þórður Á. Hjaltested skrifar Skoðun Hitaveitan er ekki aflátsbréf: Forfeðurnir voru brautryðjendur, af hverju hikum við? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Börn með fjölþættan vanda – hver hugsar um framtíð þeirra? Þórdís Hulda Tómasdóttir skrifar Skoðun Hvað verður um störfin okkar? Auður Alfa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar veikindaleyfi verður að fríi Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvaða skilaboð erum við að senda framtíðarkennurum? Eyrún Ósk Hjartardóttir skrifar Skoðun Bláskógaskatturinn minnkar kökuna Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Traust byggist á vönduðum vinnubrögðum Ragnar Þór Reynisson,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Hagræðing fyrir hvern? Stefán Pettersson skrifar Skoðun Hvert í fjandanum erum við eiginlega komin sem samfélag? Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Hvað viltu verða þegar þú verður stór? Jónína Lovísa Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir skrifar Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson skrifar Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Kristný Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Pálmi Freyr Randversson,Berglind Kristinsdóttir,Guðjón Skúlason skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Sjá meira
Í dag, 9. maí, fagnar Evrópusambandið því að þennan dag árið 1950 lagði Robert Schuman fram hugmyndir sínar um náið samstarf Evrópuríkja til að koma á varanlegum friði og hagsæld í álfunni. Kjarninn í sýn Schumans var að samstarf Evrópuríkja gæti þróast smátt og smátt en ekki með einni ákvörðun eða á einn tiltekinn hátt. Evrópuríki myndu deila með sér fullveldi og byggja upp samstöðu í gegnum sameiginleg verkefni. Og sú varð raunin. Það sem byrjaði sem kola- og stálbandalag og þróaðist yfir í efnahagsbandalag, hefur breyst í samband sem beinir sjónum sínum í auknum mæli út á við og lætur gott af sér leiða í nánasta umhverfi sínu og um allan heim. Það ber framsýni Schumans glöggt vitni hversu vel þessi hópur lýðrræðisríkja hefur stækkað og dafnað. Aðildarríkjum ESB hefur fjölgað úr sex í 27 og lýðræði, réttarríki og virðing fyrir mannréttindum hefur breiðst út til 500 milljóna íbúa sambandsins. Stórt skref í átt að markmiðinu um að byggja upp trúverðuga utanríkisstefnu var tekið með stofnun utanríkisþjónustu ESB (European External Action Service - EEAS) 1. janúar á þessu ári. Utanríkisþjónustan er sameiginlegur vettvangur ESB-ríkja til að koma á framfæri gildum og hagsmunum Evrópu á alþjóðavettvangi. Í fyrsta skipti getum við sameinað á einum stað þau tæki sem ESB hefur yfir að ráða: samningsumleitanir, pólitíska þátttöku, þróunaraðstoð, neyðar- og mannúðaraðstoð, efnahagssamstarf og borgaralega og hernaðarlega stjórnun hættuástands. Við erum þegar farin að nýta þessa möguleika í viðbrögðum okkar við áskorunum og tækifærum sem upp hafa komið í tengslum við þróun mála í Norður-Afríku. Markmið okkar er að búa til betri og samstæðari utanríkisstefnu ESB, þróa viðbrögð og svör við hnattrænum vandamálum og vinna náið með bandamönnum okkar um allan heim. Þetta er þróun sem ég veit að lengi hefur verið kallað eftir og sem við höfum nú komið til móts við. Skilaboðin frá Evrópu til vina okkar um allan heim eru skýr: við viljum vinna saman að því að að takast á við þær miklu áskoranir sem við stöndum frammi fyrir. Með stofnun sameiginlegrar utanríkisþjónustu verðum við betri og hæfari samstarfsaðili. Við erum stærsta viðskiptaheildin og stærsti veitandi þróunaraðstoðar í heiminum, en við gerum meira en það. Við styðjum við lýðræðisþróun í Egyptalandi og Túnís, vinnum með alþjóðasamfélaginu í að skapa aðstæður fyrir betri framtíð í Líbíu og þrýstum á um breytingar í löndum eins og Sýrlandi sem búa við harðstjórn. Við eigum í baráttu við sjóræningja út af ströndum Sómalíu og aðstoðum við uppbyggingarstarf á Haítí eftir eyðileggingu jarðskjálftans þar. Við miðlum málum milli Serbíu og Kósóvó til að koma á varanlegum friði á vesturhluta Balkanskaga og við leiðum samningaviðræður við Írani um kjarnorkuáætlun þeirra. Á Evrópudeginum 9. maí notar ESB tækifærið til að minnast upphafs Evrópusamvinnunnar. Þar fyrir utan gefst tækifæri til að líta yfir farinn veg og fagna því sem hefur áunnist. Utanríkisþjónusta ESB, ásamt sendinefndum í 130 löndum, er fulltrúi sterkrar og sameinaðar Evrópu. Hlutverk hennar er að tryggja öryggi og stöðugleika fyrir íbúa Evrópu og stuðla að því að íbúar annarra landa njóti sömu gæða.
Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir Skoðun
Skoðun Hitaveitan er ekki aflátsbréf: Forfeðurnir voru brautryðjendur, af hverju hikum við? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Pálmi Freyr Randversson,Berglind Kristinsdóttir,Guðjón Skúlason skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir Skoðun