Óæskilegt að skipta ráðherrum ört út

Það tekur eitt til tvö ár að læra að verða ráðherra og ekki æskilegt að skipta ört út ráðherrum, segir Gunnar Helgi Kristinsson stjórnmálafræðingur. Ráðherrakapallinn nú snúist hins vegar um að treysta samstarf stjórnarflokkanna með því að hleypa fulltrúa órólegu deildarinnar að ríkisstjórnarborðinu.

Ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur hefur verið við völd í 19 mánuði. Enginn hefur viðameiri eða fjárfrekari málaflokka nú á sinni könnu en hinn nýi ráðherra Guðbjartur Hannesson sem nú er þriðji maðurinn til að setjast í stól félagsmálaráðherra í valdatíð Jóhönnu og raunar sjöundi félagsmálaráðherrann á fimm árum.

Hann er líka þriðji maðurinn til að setjast í stól heilbrigðisráðherra í ríkisstjórn Jóhönnu og sjötti heilbrigðisráðherrann á fimm árum. Gunnar Helgi segir það veikja störf inni í ráðuneytum að skipta svo ört um menn í brúnni. „Það er almennt ekki æskilegt að skipta oft um ráðherra. Það tekur ár eða tvö að læra að verða ráðherra og ná tökum á málaflokknum."

En hvað les Gunnar Helgi út úr þessum ráðherrakapli? „Forystumenn ríkisstjórnarinnar eru að reyna að ná tökum á samstarfinu sjálfu að ég held miklu frekar heldur en að þetta boði mikilar málefnabreytingar. Í raun og veru er verið að reyna að fá frið í það sem stundum er kallað þriðji flokkurinn í ríkisstjórninni, órólega deildin í Vinstri grænum. Fá hana að borðinu þannig að það sé hægt að semja við hana á einhverjum öðrum nótum en að það fari fram í fjölmiðlum," segir Gunnar Helgi.

Hann er ekki viss um brotthvarf fagráðherranna afli ríkisstjórninni vinsælda. „Ég held að það veiki ríkisstjórina að sumu leyti alla vega í almenningsálitinu til skemmri tíma og kannski faglega líka því þetta var mjög hæft fólk."