Lífið

Svo leggjum við áherslu á þríraddaðan söng

Gunnþóra Gunnarsdóttir skrifar
Örn Eldjárn, Valeria Pozza og Ösp Eldjárn í sælunni á Seyðisfirði í síðasta mánuði þar sem þau héldu tónleika í Bláu kirkjunni.
Örn Eldjárn, Valeria Pozza og Ösp Eldjárn í sælunni á Seyðisfirði í síðasta mánuði þar sem þau héldu tónleika í Bláu kirkjunni. Stefano Pandoan

„Við erum svona altmúligt-band. Bæði Örn og Valeria bregða sér í allra kvikinda líki, hann spilar á hvað sem er og hún er fiðluleikari en líka lagasmiður, söngkona og gítarleikari. Ég er hálf vandræðaleg í miðjunni og syng bara,“ segir Ösp Eldjárn glaðlega þegar forvitnast er um það sem fram undan er í Hannesarholti í kvöld. Þar kemur Ösp fram ásamt Erni, bróður sínum og Valeriu Pozzo. Systkinin eru að norðan en Pozzo frá Ítalíu.

„Við erum öll að flytja eigin lagasmíðar í þessum túr. Örn brestur í söng og Valeria líka. Við röddum og spilum undir hvert hjá öðru, þannig að úr verður samhljómur,“ útlistar Ösp. En hvaða túr er hún að tala um? „Við vorum að koma að austan og norðan. Byrjuðum á Seyðisfirði, í tónleikaröðinni Bláu kirkjunni, það var mjög gaman. Svo fórum við á Havarí á Berufjarðarströnd, þar var líka ógurlega indælt. Enduðum svo túrinn á Kópaskeri, þar er menn­ingar­félag sem kallar sig Flygilvini og fékk okkur til að koma. Það er mjög flottur flygill í Skjálftasafninu, í gamla grunnskólanum á Kópaskeri. Við héldum tónleika þar og það var fallegt og gaman að koma þangað.“

Hver skyldi svo hafa spilað á flygilinn fína? „Örn brá sér á flygilinn, það er fátt sem hann ekki getur. Svo erum við með ljósmyndara með okkur, sem heitir Stefano og er frá Feneyjum, hann er konsertmeistari og þegar hann sér flygil, sest hann niður og lætur okkur djamma eitthvað með sér.“

Ösp segir undirtektir hvarvetna hafa verið góðar. „Svo er lokahnykkurinn eftir, í Hannesarholti í kvöld. Ég hef ekki verið með tónleika þar áður en fylgdi tveimur enskum vinkonum þangað fyrir hálfum mánuði, þær sigldu frá Skotlandi yfir til Orkneyja, þaðan til Færeyja og svo til Íslands og héldu tónleika í Hannesarholti.  Mér leist vel á salinn. Það er líka fallegt samstarf milli Hannesarholts og Kítón (Konur í tónlist) og gaman að vera með í þeirri tónleikaröð, sérstaklega af því meirihluti bandsins er konur.“

Efninu sem hópurinn flytur lýsir Ösp svo: „Það er þjóðlagaskotið – smá indí – með djasstvisti. Mín tónlist þykir draumkennd. Svo leggjum við áherslu á þríraddaðan söng. Þetta er alþýðustemning.“ Ösp hélt til Lundúna í tónlistarnám árið 2011 og kynntist þar Valeriu Pozzo. Þær hafa síðan starfað mikið saman, Valeria lék til dæmis á fiðlu og víólu á plötu Aspar, Tales from a Poplar Tree, sem var tilnefnd til íslensku tónlistarverðlaunanna 2018 í flokki þjóðlagatónlistar. Spurð hvort Valeria Pozzo búi á Íslandi svarar Ösp: „Nei, Valeria býr í London, kom bara með okkur í þessa ferð og það var gaman. Ég vona að hún komi á hverju ári, það væri partur af sumrinu.“




Athugið. Allar athugasemdir eru á ábyrgð þeirra er þær rita. Vísir hvetur lesendur til að halda sig við málefnalega umræðu. Einnig áskilur Vísir sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi eða ósæmilegar athugasemdir og ummæli þeirra sem tjá sig ekki undir eigin nafni.

Fleiri fréttir

Sjá meira


Velkomin á Vísi. Þessi vefur notar vafrakökur. Sjá nánar.