Nú bíðum við Samfylkingarfólk. Bíðum eftir landsfundi Sjálfstæðisflokksins. Bíðum þess að vita hvort breyting verði á stefnu Sjálfstæðisflokksins í Evrópumálum, hvort samþykkt verði að fara í aðildar­viðræður.

En gagnast það málstað Evrópusinna? Ég tel að það gæti gert mikinn skaða ef farið verður í aðildarviðræður undir forystu þeirrar ríkistjórnar sem nú situr. Þessi ríkistjórn nýtur ekki trausts. Samstarfsflokkur okkar ber allt of mikla ábyrgð á þeim hörmungum sem nú ríða yfir til að trúverðugt sé að þeir leiði eða taki þátt í endurreisninni. Það að þessi ríkistjórn leiði aðildarviðræður getur í sjálfu sér skaðað markmið okkar um aðild.

Umboð ríkisstjórnarinnar er útrunnið þótt kjörtímabilið sé ekki liðið. Það mikla framfaraspor sem ég tel að innganga í ESB gæti orðið má ekki verða feilspor, stigið í skugga umboðslausrar ríkisstjórnar. Ég óttast að það gæti orðið til þess að koma í veg fyrir samþykki í þjóðaratkvæðagreiðslu.
Því tel ég tilgangslaust fyrir okkur að bíða. Við eigum að slíta þessu samstarfi og treysta því að hvorki Vinstri grænir né „ný Framsókn" skelli sér í sæng með Sjálfstæðisflokknum og að boðað verði til kosninga.

Þjóðin vill kosningar og á að fá þær, við eigum ekki að standa í vegi fyrir því. Samfylkingin hefur engu að kvíða í kosningum. Ekki nema við gerum það að okkar stefnu að bíða eftir Sjálfstæðisflokknum. Leyfum þeim að nota eitt af okkar grundvallarstefnumálum til að draga okkur á asnaeyrunum í ríkistjórn sem situr í óþökk þjóðarinnar. Það eru brýn mál sem brenna á þjóðinni sem kjósa þarf um, óháð ESB-aðild. Það að halda þessu stjórnarsamstarfi til streitu til að fara í aðildarviðræður getur orðið til þess að aðild verði hafnað og við göngum að endingu til kosninga sem undirlægjur og taparar. Það gerir hvorki okkur né okkar málstað gott.

Markmiðið er ekki aðildarviðræður heldur aðild að uppfylltum ákveðnum skilyrðum. Við þurfum þjóðina með okkur í þann leiðangur, hún mun ekki fylgja þessari ríkistjórn.

Höfundur er borgarfulltrúi.